Elke seconde telt

Het autosalon komt er duidelijk aan. Nog meer dan anders worden we overal bestookt met autoreclame die ons wil verleiden tot de aankoop van een auto die belooft ons leven te zullen veranderen. BMW spande dit weekend de kroon met zijn 20 pagina’s tellende kleurige “brochure” met als inspirerende lokroep “Elke seconde telt”.

En wie de reclamefolder wat meer van nabij bekijkt, merkt dat nog meer dingen voor BMW lijken te tellen. Elke wereldpremière telt, elke milliseconde (!) telt, elke spanning telt, elke innovatie telt, elke kilometer rijplezier telt (zelfs in de file…), elke uitdaging telt, elke ondergrond telt (behalve voor de putten die de te zware wagens achterlaten…), elk statement telt, elk detail telt, elke zorgeloze kilometer telt om te besluiten dat elke droom telt. Elk verkeersslachtoffer telt niet, elke kg co2 telt niet, elke liter benzine of diesel te veel telt niet, elke gram overbodig gewicht telt niet, elke EUR kost voor de maatschappij al evenmin.

Het is toch maar reclame zegt men dan. Of kunnen we hier spreken van ‘fake news’? Lees even verder mee. “Elke dag heeft u het druk. Daarom wil u maximaal genieten van uw vrije momenten. Om te sporten, om te reizen, om boeiende uitstappen te maken…” Misschien is het BMW ontgaan, maar om te sporten, reizen of boeiende uitstappen te maken is hun auto totaal overbodig. Een simpele fiets volstaat en is in ieder geval veel sportiever. Maar daar ging het even niet over…

bmwWe gaan nog even verder. “Zijn 600pk sterke V8 TwinPower Turbo motor en MxDrive vierwielaandrijving zorgt voor ongeziene rijprestaties in alle veiligheid.”  Dat laatste had de BMW-bestuurder op de foto iets te letterlijk genomen.

Gelukkig zet deze autofabrikant ook in op innovatie. Ze pakken uit met zero emissie-voertuigen en een super laag verbruik. Tenminste als je de bijbehorende elektromotor van de hybride wagen voldoende gebruikt en niet alleen om fiscale redenen hebt aangeschaft. De zero-emissie komt natuurlijk niet uit de uitlaat, maar uit deze van de energiecentrale wat verderop.

Op de laatste pagina word ik helemaal gelukkig. Niet alleen kent BMW blijkbaar mijn droom, maar in kleine lettertjes vermelden ze de meest belangrijke info van de ganse brochure. Ze is immers vervaardigd op papier van hout afkomstig uit duurzame bossen, die bijdragen tot de bescherming van het milieu en de natuur. Als hun auto’s het niet zijn, dan toch tenminste de brochure. Zelfs “geef voorrang aan veiligheid” kon er nog bij. Met een gerust hart sla ik de brochure dicht. Elke seconde telt… diepe zucht.

Advertenties

De auto was mijn vrijheid

Nee, ik heb (nog) niet besloten om mijn auto weg te doen. Ik heb zelfs net mijn jaarlijkse verzekeringspremie betaald, dus voorlopig hou ik hem. Het is en blijft een handig vervoersmiddel, zeker voor ongebruikelijke tijdstippen naar ongebruikelijke locaties. Hoewel dat laatste met een korrel zout moet genomen worden. De organisatie van ons openbaar vervoer maakt al gauw plekken en tijdstippen ‘ongebruikelijk bereikbaar’. Zo wil ik volgende week op zondag een vriend bezoeken in Diest. Vol goede moed zocht ik de treinverbinding op. Waar de reistijd gedurende de week vanaf mijn stad zo’n dik uur bedraagt, is die op zondag meer dan 2 uur! Van Halle naar Brussel moet ik dan eerst over Antwerpen om zo naar Diest te sporen. Via Hasselt kan ook… Nu ja, via Rome om waarschijnlijk ook. Hetzelfde verhaal als ik ’s avonds naar de film wil gaan in Brussel. De laatavondfilm kan ik vergeten, maar ook na de voorstelling van 20 uur moet ik achteraf niet te lang gaan afzakken in de stad. Aan Kinepolis kan het al helemaal niet meer, want alles daaromheen wordt afgebroken voor een nieuw overbodig winkelcentrum. Maar ik geraak met de trein dus niet meer thuis. En om de nacht door te doen en de eerste trein terug te nemen, ben ik intussen toch iets te oud geworden. Dit alles om maar te zeggen dat een leven zonder auto niet zo voor de hand ligt.

vrijheidToch neem ik heel graag de trein en geniet ik meestal van de verplaatsingstijd. Hoeveel relaxer is het om iets te kunnen lezen of gewoon naar buiten te dromen in plaats van me te ergeren aan files en gehaaste automobilisten. Vroeger ervaarde ik mijn auto als mijn vrijheid. Tegenwoordig is dat nog af en toe het geval, maar steeds vaker is het mijn ergernis en een last. Voor mijn vrijheid neem ik steeds vaker de fiets. Minder snel, alhoewel. Minder veilig helaas ook, maar wel niet voor anderen. En vooral veel gezonder, relaxer en goedkoper. In combinatie met goed openbaar vervoer is de fiets niet te kloppen, tenzij het pijpenstelen regent. Maar ook dat is in 92% van de tijd niet het geval.

Eigenlijk ben ik vooral multimodaal. Ik ga te voet, met de fiets, de bus of de trein en indien nodig neem ik de auto. Gelukkig koos ik er tien jaar geleden voor om op een A-locatie te gaan wonen. Ik ben er van overtuigd dat we weinig files zouden hebben indien veel Vlamingen van hun unimodaliteit zouden afstappen. Dan zou hun auto opnieuw hun vrijheid worden; de vrijheid om te kiezen in plaats van de verslaving der gewoonte. De weg is nog lang, maar de weg naar steeds meer autokilometers loopt onvermijdelijk dood. Zinloze extra rijstroken zullen enkele jaren soelaas bieden, maar niets oplossen, en zeker niet de vervuilde lucht. Intussen rijden we van Halle naar Diest met de trein via Antwerpen. Zo zijn we er tenminste zeker van dat onze treinen niet al te vol zitten. Stel je voor dat we die extra rijstroken voor niets zouden aanleggen…